Helen van de Gebroken Wil

Bijgewerkt: 6 dagen geleden




Door de jaren heen ben ik verward en gefascineerd geraakt door de Wil. Verwarring omtrent mijn eigen wil die me zo vaak op het verkeerde spoor heeft gezet. Die mij liet hunkeren naar succes op het voetbalveld, en later naar erkenning in de bancaire sector, maar mij uiteindelijk figuurlijk failliet achterliet. Fascinatie over alle wilskracht die ik om me heen waarneem, die op korte termijn leidt tot controle en succes, maar op langere duur een rekening komt vereffenen.


Ik meende dat het doorgronden van de Wil een sleutel is om de taal van psychische crises, zoals de psychose, te leren verstaan. De ervaringen op en rondom de Crazywise Conferenties hebben mij hierin gesterkt. Ik leerde van Franz Ruppert de taal vinden voor de twee oer-behoeften van de mens: symbiose (verbinding) en autonomie (onafhankelijkheid). Ik heb het idee dat als kinderen in meer of mindere mate in deze oerbehoeften worden gefrustreerd hun (Oer)Wil wordt gebroken. In plaats van verbonden te zijn met de behoeften in hun binnenwereld, gaan ze hun kostbare levensenergie gebruiken om surrogaat voor deze oerbehoeften te zoeken in de buitenwereld. Door bijvoorbeeld goed te presteren, kennis te vergaren, zich aan te passen aan anderen, kicks na te jagen, macht en aanzien te verwerven, of controle te houden over anderen (ik spreek uit ervaring.. ).


Dit kan aan de oppervlakte plezier en voldoening geven, maar het is niet 'the real thing'. Integendeel, deze naar buiten gerichte beweging zorgt ervoor dat de verbinding met de binnenwereld en de oer-behoeften steeds verder verloren gaat. De (Oer)Wil is omgevormd tot tal van strategische mentale willetjes, zoals de controlerende wil, de afgeleide wil, de afhankelijke wil, de competitieve wil of de dominante wil. En daar worstelen we ons mee door het leven. Totdat we vastlopen. En de pleuris of een crisis uitbreekt: depressie, relatieproblemen, burn-out, of psychotisch.


In mijn beleving zijn deze psychische crises te herleiden tot een verstoring van de connectie met de Oer-Wil. En is de crisis tegelijkertijd een kans om de connectie met de Oer-Wil te herstellen. We worden alsnog geconfronteerd met de diepere, verborgen emoties als angst en pijn. Het doorvoelen en ontladen van deze emoties maakt dat we steeds minder hoeven te verdringen en afleiding hoeven te zoeken in de buitenwereld. De Wil, ofwel onze levensenergie komt terug en kan zich focussen op die zaken die van binnenuit gemanifesteerd willen worden. Dit proces kost geen energie, maar levert juist energie op. Flow.


Om de crisis als potentiële transformatie te kunnen zien vraagt wel heel veel van de omgeving. En omdat de omgeving vaak emotioneel betrokken is, is dit niet altijd eenvoudig. De sleutel tot het ondersteunen van mensen in crises, is m.i. het kunnen en durven vertrouwen op dat wat zich wil voltrekken. Een helende gemeenschap van mensen die deze levenskunst eigen zijn kan daarin een cruciale rol spelen. Ik wil op 1 juli a.s. antwoord vinden op de vraag hoe wij in Nederland een helende gemeenschap kunnen realiseren voor mensen die door een psychotische crisis heen gaan, of zijn gegaan. Ik hoop velen van jullie weer te ontmoeten en wie weet samen verder te bouwen!



Ruud van Rijsingen









31 keer bekeken0 reacties

Recente blogposts

Alles weergeven